|
ZBRODNIE SOWIECKIE NA KRESACH WSCHODNICH II RZECZYPOSPOLITEJ, CZERWIEC-LIPIEC 1941 Krzysztof Popinski
|
|||||
|
2.4 Sowieckie deportacje Rozpoczete 22 czerwca 1941 roku dzialania wojenne i koniecznosc ewakuowania sie wladz sowieckich wobec szybkiego postepu wojsk niedawnego hitlerowskiego sojusznika nie spowodowaly zaniechania przez nie polityki masowych deportacji ludnosci cywilnej z okupowanych przez Zwiazek Sowiecki obszarow panstwa polskiego. Deportacja objela ponad trzysta tysiecy obywateli polskich, w tym inteligencje pracujaca, kolejarzy, wykwalifikowanych robotnikow, uciekinierow z terenow Polski Zachodniej i Srodkowej, okupowanych przez Niemcow oraz rodziny obywateli polskich, wywiezionych w 1940 roku. Szczegolnie dotknieta ta forma sowieckich represji zostala ludnosc Wilenszczyzny [81]. Oczywistym jednak nastepstwem pogromu Armii Czerwonej na wszystkich frontach bylo znaczne ograniczenie zasiegu deportacji. Miedzy innymi we Lwowie, przygotowanymi - jak sie wydaje, dla planowanej deportacji - skladami wagonow towarowych ewakuowano czesc urzednikow sowieckich, ich rodziny oraz, pochodzacy czestokroc z rabunkowych rekwizycji, dobytek [82]. W sytuacji, gdy wydawalo sie, ze kazdy wagon kolejowy jest niezbedny dla sowieckiego wysilku obronnego, wywiezienia zrabowanych przez Sowietow w okupowanej Polsce dobr (standardowa praktyka sowiecka przed, w trakcie i po Drugiej Wojnie Swiatowej, w jakimkolwiek kraju Armia Czerwona postawila swoja stope) itp., okazywalo sie, iz wydane przed wybuchem niemiecko-sowieckiej wojny rozkazy, kontynuujace sowiecka polityke deportacji obywateli polskich, zyja jakby wlasnym zyciem, nie liczac sie z katastrofalna sytuacja, w jakiej znalazl sie Zwiazek Sowiecki z rak niedawnego sojusznika. Czestokroc, z braku modyfikacji rozkazow, odpowiadajacej realiom dramatycznych zmian sytuacji na niemiecko-sowieckim froncie, strach przed konsekwencjami niewykonania oryginalnych rozkazow prowadzil do sytuacji, w ktorych poszczegolne oddzialy wojsk konwojowych NKWD staraly sie je wykonac bez wzgledu na okolicznosci. Dla stloczonych w zamknieciu deportowanych, do cierpienia bedacego udzialem wszystkich ich poprzednikow doszlo jeszcze jedno, nowe niebezpieczenstwo - smierc od bomb i pozarow spowodowanych nalotami niemieckiego lotnictwa, starajacego sie skutecznie obezwladnic sowiecki system transportu i komunikacji. Deportowani stawali sie czesto ubocznymi ofiarami tej strategii. Jak wspomina jeden z nich:
W przypadkach, kiedy tylko bylo to mozliwe, deportowani usilowali sygnalizowac lotnikom niemieckim, ze sklad kolejowy, w ktorym sa uwiezieni, nie jest sowieckim eszelonem, lub tez miotali sie bezradnie szukajac schronienia - czesto na prozno. Jak zapamietal to inny z deportowanych:
Sowieckie sklady kolejowe, wypelnione deportowanymi w bydlecych wagonach obywatelami polskimi, opuszczaly Bialostocczyzne i Wilenszczyzne... Kres sowieckim wywozkom na wschod polozylo dopiero wkroczenie na te tereny wojsk niemieckich.
SOVIET ATROCITIES IN THE EASTERN BORDERLANDS OF THE II REPUBLIC, JUNE-JULY 1941
Last modified January 17, 2010 8:12 PM |