|
DEPORTACJA, "AMNESTIA" I POLSKA DIASPORA SOWIECKA KAMPANIA CZYSTKI ETNICZNEJ PRZECIWKO POLAKOM W OKRESIE DRUGIEJ WOJNY SWIATOWEJ Tadeusz M. Piotrowski
|
|||||
|
Prof. Piotrowski jest autorem: Vengeance of the Swallows [1995], Poland's Holocaust [1998], Genocide and Rescue in Wolyn [2000] i The Polish Deportees of World War II [2004] Czesc I Wielka Wojna Ojczyzniana - jak lubia zwac ja Rosjanie - ktora pochlonela zycie milionow sowieckich zolnierzy, ludnosci cywilnej oraz wtracila do hitlerowskich obozow koncentracyjnych miliony obywateli sowieckich, byla w duzym stopniu nastepstwem niemiecko-sowieckiego Paktu o Nieagresji z 23 sierpnia 1939 roku, ktory ostatecznie sprzymierzyl hitlerowska Trzecia Rzesze z komunistycznym Zwiazkiem Sowieckim. Tajny, Dodatkowy Protokol tego Paktu nakreslal tez plan reorganizacji Srodkowej Europy. We wrzesniu tegoz roku, gwalcac wlasne, podpisane z Polska traktaty, obaj sprzymierzency najechali i podzielili miedzy soba II Rzeczpospolite. Tak rozpoczela sie Druga Wojna Swiatowa. Wedlug Stalina, wspolnym celem Zwiazku Sowieckiego i nazistowskich Niemiec bylo "przywrocic w bylym panstwie polskim spokoj i porzadek", zburzone przez "upadek panstwa polskiego" i pomoc Polakom w polozeniu nowych podwalin zycia politycznego. Nie trzeba chyba dodawac, ze "upadek panstwa polskiego" byl spowodowany ingerencja tych samych poteg, ktore teraz obiecywaly "przywrocic spokoj i porzadek". Niemiecko-sowiecki Traktat o Granicach i Przyjazni z 28 wrzesnia 1939 roku ustanawial nowe strefy "interesow narodowych" Niemiec i Zwiazku Sowieckiego w "bylym panstwie polskim" i obiecywal "zapewnic ludnosci tam zamieszkujacej spokojne zycie zgodne z jej charakterem narodowym". Moze warto byloby dodac iz, zgodnie z warunkami niemiecko-sowieckiego Traktatu o Granicach i Przyjazni, rzad sowiecki zobowiazal sie takze aktywnie wesprzec niemiecki wysilek wojenny przeciwko Polsce i Zachodowi. Wsparcie to przybralo wiele form: przelamanie brytyjskiej blokady Niemiec, pozwolenie na zalozenie baz niemieckiej marynarki wojennej na terenie ZSSR, pozwolenie na przewoz tranzytowy przez terytorium ZSSR surowcow, sprowadzanych przez Niemcy z innych krajow oraz dostarczanie wprost do Niemiec takich dobr jak zywnosc, bydlo, bawelna, fosfaty, rudy chromu i zelaza, platyna, cynk, guma, len, drewno i ropa. W okresie trwania sojuszu niemiecko-sowieckiego, kazdego miesiaca 200-300 sowieckich pociagow z tymi towarami dowozilo je w glab Trzeciej Rzeszy. Tymczasem, zamiast zapewnic "spokoj i porzadek" w "bylym panstwie polskim", obydwaj sprzymierzency poddali jego ludnosc terrorowi, jaki rzadko tylko odnotowuja annaly historii ludzkosci. Ich wspolnym celem bylo calkowite i bezpowrotne unicestwienie politycznego, kulturalnego i spolecznego zycia Polakow. Posuneli sie nawet dalej - oficjalne zalozenia ich polityki przewidywaly: bezwzgledne wymordowanie polskiej inteligencji i wrogow klasowych, wyniszczenie praca, wysiedlenie, deportowanie, zniewolenie, asymilacje oraz - w przypadku bardziej naukowo zaawansowanych Niemiec - porywanie i germanizacja polskich dzieci oraz przymusowa sterylizacja polskich kobiet. Jednym z potwornych planow, zrealizowanych przez rzad sowiecki, bylo masowe zeslanie obywateli polskich z sowieckiej strefy okupacyjnej, lub tak zwanej sowieckiej "strefy wplywow", na jalowe pustkowia Syberii i Archangielska - Archipelag Gulag - gdzie, jak to mistrzowsko opisal Aleksander Solzenicyn, zostaly rzucone po Rewolucji Bolszewickiej miliony sowieckich obywateli. W latach trzydziestych XX wieku, kilkast tysiecy Polakow zostalo deportowanych w glab Zwiazku Sowieckiego z sowieckiej Ukrainy i Bialorusi. Krotko przed wybuchem drugiej wojny swiatowej, w latach 1937 i 1938, 143 810 Polakow mieszkajacych w Zwiazku Sowieckim zostalo, w mysl stalinowskiej polityki walki z mniejszosciami narodowymi, oskarzonych oficjalnie z roznorakich powodow - jako pierwsi stali sie oni celem tej polityki z powodow czysto etnicznych. 139 835 z nich skazano w trybie administracyjnym, to jest z pominieciem normalnej procedury prawnej. 111 091 zostalo straconych. Polacy stanowili okolo 40 procent ofiar czystek stalinowskich, wymierzonych w mniejszosci narodowe. Tak horrendalne cyfry nie mieszcza sie w normalnym, zdrowym umysle. A kazda z tych "cyfr" miala i imie, i nazwisko, i zycie - jakim by ono nie bylo - zanim zostala przesiedlona lub "zlikwidowana". Jeszcze wieksza tragedia miala jednak dopiero nastapic - w okresie sowieckiej okupacji Polski w latach 1939-41, oraz w latach powojennych. Dobrze udokumentowanym faktem jest, ze po sowieckim "wyzwoleniu"
Polski, to jest, po rozpoczeciu w styczniu 1944 roku drugiej sowieckiej
okupacji Polski, 40 000 Polakow zostalo internowanych, a dodatkowe 50
000 - polowa z nich czlonkowie polskiego, anty-hitlerowskiego Podziemia
- takze skonczylo na polnocy Rosji. Ten sam, tragiczny los spotkal wszystkie
inne uwiezione narody Bloku Wschodniego. Znacznie wieksza liczba obywateli
sowieckich, wlaczajac olbrzymia ilosc powracajacych sowieckich jencow
wojennych i repatriowanej ludnosci cywilnej, podzielila ich losy po
zwycieskiej, Wielkiej Wojnie Ojczyznianej.
DEPORTATION, "AMNESTY", AND THE POLISH DIASPORA
Last modified June 3, 2010 1:47 PM |
